Moet ik altijd vergeven?

Vergeven? - Het is een groot misverstand dat vergeven niet nodig zou zijn als degene die ons pijn heeft aangedaan of kwaad berokkend, daar niet eerst uitdrukkelijk om vraagt.

Wat is feitelijk vergeven?
Wanneer je vergeeft laat je alle negatieve gevoelens rondom een vervelende gebeurtenis varen, je brengt het bij God en je laat het oordeel aan Hem verder over. Maar, vergeven is zeker niet:
1. De fouten van de ander goedpraten. Want daarmee dienen we de waarheid zeker niet.
2. Het is ook niet: 'vergeten' wat er is gebeurd, soms is daar een langer proces voor nodig. De intentie moet er natuurlijk wel zijn om te vergeten en niet teveel met het verleden bezig te blijven. Mensen die teveel met het verleden bezig zijn, maken het zichzelf onnodig moeilijk. Laten we ons beseffen dat hetgeen gebeurd is meestal niet meer terug te draaien is, dus praat er niet steeds weer over met anderen, daardoor blijft het pijn doen en kan het moeilijk genezen.
3. Vergeven is ook niet: net doen of er niets gebeurd is, want dat is schijn en niet echt.

Bij vergeven gaat erom dat je niet langer toelaat dat hetgeen je is aangedaan door die ander, jouw emoties regeert. Je kunt er vaak niets meer aan veranderen, maar… je kunt wel bepalen hoe je er nu mee omgaat. Vergeven is genezend en dus beter voor jezelf. Het is echter ook Gods wil dat we vergeven.

Laten we in dit verband eens kijken naar de bijzondere gelijkenis die Jezus geeft met betrekking tot vergeven (Matth.18).
We lezen daar over een dienstknecht die zijn meester tienduizend talenten schuldig is. Omdat hij deze schuld nooit kon terugbetalen, zou hij samen met zijn vrouw, zijn kinderen en al zijn bezittingen worden verkocht. Hij smeekte de meester echter om genade, waarna deze hem zijn hele schuld kwijtschold. Terwijl hij naar buiten liep, kwam de knecht iemand anders tegen die op zijn beurt hem een klein bedrag schuldig was en daarna gebeurde het volgende: de knecht commandeerde de man "betaal me", de man antwoordde "dat kan ik niet". Maar de knecht die eerst dat grote bedrag was kwijtgescholden zei: "Nou, dan ga je nu de gevangenis in".

De man die dat kleine bedrag schuldig was smeekte hem om meer tijd, maar de knecht was op zijn beurt ongenadig. Natuurlijk waren de bedienden, die even daarvoor getuige waren geweest van de wonderbaarlijke kwijtschelding, zeer geschokt door wat er nu gebeurde. Ze vertelden het onmiddellijk aan hun meester. "…die knecht heeft nu een ander in de gevangenis laten gooien omdat hij hem een klein bedrag schuldig was… ."

De Bijbel vertelt dat de meester hierover erg boos was. Hij riep de knecht bij zich en zei: "Je bent een slechte dienaar (vers 32)". Vervolgens gaf hij hem in handen van de folteraars, totdat hij zelf alsnog zijn hele schuld terugbetaald zou hebben. Het laatste vers zegt: (vers 35)"Zo zal mijn hemelse Vader ook ieder van jullie behandelen die zijn broeder of zuster niet van harte vergeeft ". Jezus legt hiermee uit dat deze gelijkenis eigenlijk gaat over het vergeven van anderen. Uit zijn woorden komen twee duidelijke feiten naar voren.

- Ten eerste, het niet vergeven van anderen is slecht en dus een zonde. De meester zei: "Je bent een slechte dienaar!" Waarom? Omdat hij de ander zijn schuld niet kwijtschold, terwijl hem zelf zo veel schuld was kwijtgescholden. Wij zien het vaak als iets vrijwilligs iets waar je zelf een keus in hebt, maar het is simpelweg verkeerd, onomwonden een zonde, om een ander niet te vergeven, dus een kind van God heeft geen keus.

 

- Ten tweede, de niet-vergevende knecht werd overgeleverd aan de 'folteraars'. Die folteraars zijn niets anders dan demonen die ons kwellen, je zet er a.h.w. de deur voor open.

Laten we beseffen
Jezus heeft ook ons zo enorm veel vergeven. Onze zonden zouden ons absoluut naar de hel gebracht hebben. Maar Hij vergaf ons en daarom zullen ook wij moeten vergeven wat anderen ons aandoen, ongeacht of zij hun fouten inzien en/of ons om vergeving vragen. Want zonder vergeving belasten wij onszelf en worden we een gemakkelijk prooi voor demonen van haat en bitterheid. In mijn bediening ben ik regelmatig christenen tegengekomen die in deze situatie leefden: ze waren 'in handen van de folteraars' (=demonen); ze leefden onder voortdurende geestelijke, mentale of lichamelijke kwelling. Mensen die de naam van Jezus aanroepen als Redder en Heer en toch worden ze geplaagd door boze geesten. Ze ervaren geen vrede of vreugde, maar zijn onderworpen aan angst, rusteloosheid, depressie, wanhoop. Als God echter iemand in handen geeft van folteraars, dan is er geen schepsel op aarde dat hem of haar uit die situatie kan bevrijden. Als God je heeft overgegeven aan de folteraars, zal men in die situatie blijven totdat men aan Gods voorwaarde voldoet om eruit te komen, en dat is: vergeef de ander! Als je anderen niet vergeeft, dan zal God ook jou niet vergeven. (Mattheüs 6:14-15).

De spiraal van negatieve energie
Woede is een gevoel waar je niet bepaald blij van wordt. Wanneer je erg boos op iemand bent omdat hij je iets heeft misdaan, verkeer je dag in dag uit in een negatieve spiraal. Je 'vergiftigt' je eigen denken met negatieve gedachten. Dit nare gevoel is iets wat alleen jij voelt. Degene die je iets heeft aangedaan heeft er geen last van. Hij kan gewoon verder met zijn leven. Dat maakt woede direct erg oneerlijk. Het intense gevoel van woede kan je hele leven negatief beïnvloeden, maar degene die de woede veroorzaakt heeft in principe nergens last van. Daarom is het belangrijk dat je de ander leert te vergeven zodat je je woede los kan laten. Alleen dan voorkom je dat die ander je nog meer tot last is.

Sommige mensen zeggen: "ik heb niet het gevoel dat ik kan vergeven".
Vergeving is echter niet gebaseerd op een gevoel; maar op een besluit. Het is geen zaak van emoties, maar een zaak van uw wil. Vergeving hoef je niet te voelen; je moet het willen. als je een wedergeboren kind van God bent, dan zul je door Gods kracht in staat zijn dit te willen. Zo beschouwd is vergeven dus niet moeilijk. Het is een handeling van de wil en een uiting van de lippen. Je besluit het; je zegt het; en dat is dat! wees specifiek en noem mensen bij de naam: "Heer, ik vergeef mijn man; ik vergeef mijn vrouw, ik vergeef mijn schoonzoon, mijn broeder of zuster, mijn voorganger… Zoals ik wil dat U mij vergeeft, zo vergeef ik hen." Begin daarna te bidden voor de betreffende persoon die u heeft vergeven en zegen hem of haar in Jezus naam. Het is onmogelijk om nog bitterheid te voelen en op hetzelfde moment voor iemand te bidden. Door te bidden vervang je het negatieve door het positieve. Je krijgt weer frisse lucht! Je kunt weer diep ademhalen! Je kunt iedereen recht in de ogen kijken. God wil dat dingen opgeruimd worden en dan ZIJN ze ook opgeruimd!

Als je echt heel boos op iemand bent, en daar dagelijks in je gedachten mee bezig bent kan vergeving je verlossen. Het kan je een vrij gevoel geven zonder dat je jezelf vernedert. Je vergeeft de ander zodat jij verder kunt. Je hoeft het echter niet te vergeten. Je geeft jezelf gewoon de ruimte om nieuwe, meer positieve gevoelens in je leven toe te laten.

Ga met je negatieve gevoelens naar de Heer Jezus toe en geef het in geloof aan Hem. Als we oprecht naar de Heer gaan, zal de woede langzaam uit ons varen en komt er bevrijding. Zo mogelijk, laat het degene weten dat u hem of haar vergeven hebt. Maar mogelijk is het ook niet mogelijk om dat direct te gaan zeggen, geef dat dan over aan God, vergeven doe je in principe voor jezelf. Begin voor die andere persoon te bidden en zegen hem of haar in Jezus naam en je zult vrij zijn. Jezus zegt in Johannes 8:36: "Wanneer dan de Zoon u vrijgemaakt heeft, zult gij werkelijk vrij zijn."

HH

(Voor deel 2 - KLIK HIER)

Meer studies